ابراهیم حسین‌بیگی:هنرمندان ما دغدغه خاصی برای مطرح کردن شخصیت‌های کشومان ندارند

 

 

ابراهیم حسین بیگی:هنرمندان ما دغدغه خاصی برای مطرح کردن شخصیت های کشومان ندارند. جای خالی مردان بزرگی مانند امیرکبیر در ایران امروز احساس می شود.

 



به گزارش دبیرخانه کنگره ملی امیرکبیر، ابراهیم حسن بیگی، نویسنده کشورمان در آستانه برگزاری کنگره ملی امیرکبیر با اشاره به اینکه ایده پردازی و طرح ایده های نو از نکات برجسته شخصیت امیرکبیر بود، تأکید کرد: امیرکبیر در آن دوران امروزی فکر می کرد برای همین سعی کرد تا دارالفنونی داشته باشیم که علومی که می خواهد به بچه ها یاد بدهد از آن علوم سنتی از دور خارج شده تبدیل کند به علوم امروزی، نگاه مدرنش به علم و دانش از نکات بسیار برجسته زندگی ایشان بود.
وی ادامه داد: در چنین سیستم حکومتی فاسد ایشان به دنبال این بود که یک حکومت دموکراتیک و مردم سالارانه ایجاد کند، به نظر من شهادتش هم به دلیل همین نوع نگاهش بود چون خیلی ها نمی پذیرفتند و برای همین بود که شاه را تحریک کردند و آن آدم ابله تحت تأثیر دیگران دستور به قتلش داد، در یک جمله امیرکبیر مرد تحول و سازندگی بود.
وی در خصوص لزوم معرفی افراد تأثیرگذاری همچون امیرکبیر به جامعه، تصریح کرد: بدون تردید برجسته کردن و شناساندن قهرمان های ملی و مذهبی در حوزه مسائل فرهنگی به خصوص ادبیات، سینما و تلویزیون از اهداف هر جامعه ای است، از جمله جامعه ایران که قهرمانان فراوانی در طول تاریخ از دوران باستان تا معاصر داشته، به طبع آشنایی با آنها و الگو قرار دادن شان تأثیر بسزایی در فرهنگ سازی دارد و می تواند به عنوان الگو و نمونه بسیاری از جوان ها باشند تا با مقاومت بیشتری برای رسیدن به اهداف خودشان تلاش کنند.
نویسنده کتاب «ریشه در اعماق» در پاسخ به این سوال که «چرا درباره امیرکبیر و خدماتش آثار ادبی و هنری کمی داریم، آیا زندگی و خدمات ایشان ظرفیت تولید اثر را نداشته» گفت: نه اصلا این طور نیست که شخصیت هایی که مغفول مانده اند ظرفیت لازم را نداشتند، اینها قهرمانان تام و تمامی هستند مخصوصا امیرکبیر که به لحاظ زمانی از ما خیلی دور نیست و تاریخ نیز شخصیت ایشان را مخدوش نکرده و مستندات درباره ایشان تازه و صحیح به دست ما رسیده، اما آن چیزی که نیست اراده ماست، آن چیزی که نیست برنامه ریزی و وجود دغدغه های ماست، ما اساسا دغدغه خاصی برای مطرح کردن شخصیت های کشومان نداریم و بسیاری از شخصیت ها و الگوهای کشورمان مغفول ماندند و آن طور که باید درباره آنها چیزی مطرح نمی کنیم.
حسن بیگی ادامه داد: البته ممکن است در برخی از کتاب های درسی توضیحات کلی و عمومی درباره امیرکبیر نوشته شده باشد، اما یک رمان خیلی قوی و یا فراتر از آن مجموعه داستان هایی برای کودکان و نوجوانان، فیلم سینمایی و یا سریالی کار نشده، در حالی که می دانید در کشورهای اروپایی بخش قابل توجهی از فیلم ها، سریال ها و کتاب های تأثیرگذارشان پرداختن به همین شخصیت های معاصرشان است. مثلا چقدر آثار ادبی و هنری درباره گاندی، ماندلا و دیگرانی که به لحاظ سیاسی مبارز بودند تولید شده، مرتب بر روی این شخصیت ها کار می کنند، الگوسازی می کنند، اما ما خودمان برنامه ای نداریم و کسی هم متولی این نیست که هم بودجه داشته باشد هم نیرو تا بتواند بسیج کند و این کار را صورت دهد، در واقع ما خودمان مقصریم.
نویسنده کتاب «اشکانه» در پاسخ به این سوال که «کدام یک از ابعاد شخصیتی امیرکبیر می تواند در جامعه امروز راهگشا و الگو باشد» اظهار کرد: اگر بخواهیم تمام ابعاد زندگی امیرکبیر را بررسی کنیم اول باید ببینیم در چه دوره ای زندگی می کرده، اگر امیرکبیر امروز بود شاید می گفتیم نظیر امیرکبیر امروز در دنیا هستند، اما او در دوره قاجار که یکی از بدترین دوران حکومت داری ایران بود زندگی می کرده، عِرق ملی که حتی خیلی از پادشاهان ستمگر داشتند در دوره قاجار حتی سر سوزنی وجود نداشته و مردم در قهقهرای فقر و جهل زندگی می کردند.
وی ادامه داد: در دوره ای که حتی در کشورهای همسایه انقلاب بزرگ صنعتی و تحول بزرگ اجتماعی به وجود آمده بود و همه از آن دوران قرون وسطایی خارج شده بودند، حالا در اوج فلاکت حکومتی یک آدمی ظهور می کند و می خواهد کشور را از آن منجلاب نجات دهد، این آدم در 150 پیش چقدر می تواند سرعت پیشرفت و تحول مملکت و انقلاب اجتماعی و انقلاب حکومتی را تغییر دهد. اگر امیرکبیر زنده میR04;ماند قطعا ما بعدها دچار سیستم حکومتی مثل دیکتاتوری رضاخان نمی شدیم.
حسن بیگی با ذکر این مطلب که اگر زمینه لازم و امکانات و شرایط مهیا باشد علاقه مند است تا داستانی درباره امیرکبیر بنویسد، گفت: اگر امکانش باشد و فرصتش ایجاد شود، حتما این کار را خواهم کرد، بالاخره همان طور که گفتم فقدان رمان در این حوزه مشهود است و یکی از کسانی که می تواند در این زمینه کار کند خود من و هم نسل های من هستند.

نویسنده کتاب معمای مسیح در پایان یادآور شد: امروز در سال 97 و با گذشت چهل سال از پیروزی


انقلاب واقعا جای خالی مردان بزرگی مثل امیرکبیر را در ایران احساس می شود کاش یک امیرکبیر بود تا می توانست بحران و مشکلاتی که اخیرا گریبان کشور را گرفته اصلاح کرده و شرایط را بهبود ببخشد.

گفتنی است نخستین کنگره ملی «امیرکبیر» در چهار بخش آثار مقالات علمی، آثار ادبی، آثار هنری و آثار مجازی برگزار می شود.

علاقه مندان به شرکت در این کنگره تا تا پایان اسفندماه فرصت خواهند داشت تا آثار خود را از طریق سایت کنگره به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.

نوشتن دیدگاه